Πόσο «παχυντική» είναι η μυρωδιά του φαγητού;

osfrisi_kai_varos

Ίσως ακούγεται παράλογο, όμως, σύμφωνα με μια νέα μελέτη Αμερικανών επιστημόνων, η απώλεια της όσφρησης ισοδυναμεί με απώλεια βάρους.

Με λίγα λόγια, όσο λιγότερο μυρίζουμε το φαγητό μας, τόσο λιγότερο παχαίνουμε, ανεξαρτήτως των θερμίδων που περιέχει η μερίδα που καταναλώνουμε.

Τα παραπάνω συμπεράσματα βασίστηκαν σε μία ενδιαφέρουσα μελέτη σε ποντίκια που έγινε από τους Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ. Στην πρώτη ομάδα των ποντικιών διαπιστώθηκε ύστερα από παρέμβαση για απώλεια της όσφρησής τους, ότι έχασαν βάρος σε αντίθεση με την δεύτερη ομάδα στην οποία τα ποντίκια είχαν φυσιολογική όσφρηση και πάχυναν. Ας σημειωθεί και οι δύο ομάδες κατανάλωναν την ίδια ποσότητα φαγητού και τις ίδιες θερμίδες. Τέλος, σε μια τρίτη ομάδα με ποντίκια των οποίων ενισχύθηκε η όσφρηση, παρατηρήθηκε μεγαλύτερη αύξηση βάρους καταναλώνοντας την ίδια ποσότητα παχυντικού φαγητού.

Φαίνεται πως αυτό που έχει σημασία στην απώλεια βάρους δεν είναι μόνο το πόσες θερμίδες καταναλώνουμε, αλλά και το πώς αυτές τις θερμίδες τις αντιλαμβάνεται το σώμα μας και πώς τις διαχειρίζεται.

Το οσφρητικό σύστημα επηρεάζει τον μεταβολισμό μας, καθώς φαίνεται πως συνδέεται με περιοχές του εγκεφάλου που τον ρυθμίζουν, ιδιαίτερα με τον υποθάλαμο. «Ωστόσο, δεν είναι ακόμη γνωστά τα νευρικά κυκλώματα που μετέχουν στη διαδικασία», υποστηρίζει η Céline Riera που συμμετείχε στη μελέτη.

Βάσει των ερευνών σε ποντίκια διαπιστώθηκε ότι αυτά που δεν είχαν όσφρηση μείωσαν τα λιπώδη κύτταρα που είναι υπεύθυνα για τη συσσώρευση του λίπους γύρω από τα εσωτερικά όργανα. Τα ίδια, δηλαδή μετατράπηκαν σε μηχανές που έκαιγαν το λίπος αντί να το αποθηκεύουν και γι’ αυτό το λόγο αντί να παίρνουν βάρος, έχαναν.

Αν κάποιος, λοιπόν, δεν μυρίζει το φαγητό του, τότε καίει τις θερμίδες και δεν τις αποθηκεύει;

Πολλές φορές έχουν αντιληφθεί ότι όταν πεινάμε, είμαστε πιο ευαίσθητοι σε μυρωδιές σε αντίθεση με όταν είμαστε χορτάτοι. Επομένως, η έλλειψη όσφρησης μπορεί να ξεγελά το σώμα και αυτό να θεωρεί ότι έχει φάει και έτσι να μην αναζητά τροφή.

Όπως υποστηρίζει ο Andrew Dillin, καθηγητής μοριακής και κυτταρικής βιολογίας, «Εάν μπορέσουμε να επικυρώσουμε αυτό το αποτέλεσμα στον άνθρωπο, ίσως μπορούμε να κάνουμε πραγματικά ένα φάρμακο που δεν παρεμβαίνει μεν στη μυρωδιά, αλλά εξακολουθεί να εμποδίζει το μεταβολικό κύκλωμα που συνδέεται με τη μυρωδιά».

Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι από τη μελέτη με τα ποντίκια διαπιστώθηκε μεγάλη αύξηση στα επίπεδα της νοραδρεναλίνης, της ορμόνης που σχετίζεται με την ανταπόκριση σε στρεσογόνες καταστάσεις.  Η αύξηση αυτής της ορμόνης στους ανθρώπους ενέχει πολλούς κινδύνους, όπως η πρόκληση εμφράγματος. Μέχρι, λοιπόν, να επιβεβαιωθούν τα παραπάνω ευρήματα και στους ανθρώπους θα πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί.

Ας μην ξεχνάμε, ότι η όσφρηση αποτελεί σημαντικό παράγοντα απόλαυσης του φαγητού. Επίσης, πολλοί άνθρωποι λόγω τραυματισμού/ασθενειών η ακόμη και λόγω ηλικίας έχουν χάσει την όσφρησή τους με αποτέλεσμα συχνά να  εκδηλώνουν ανορεξία. Ωστόσο, ακόμη δεν έχει διασαφηνιστεί, αν αυτό οφείλεται καθαρά στην έλλειψη όσφρησης ή στο γεγονός ότι τα άτομα αυτά εμφανίζουν κατάθλιψη και λόγω αυτής χάνουν την όρεξή τους και επομένως και βάρος.